HATIRLAMA

Ne zaman elime bir kalem alsam
Sana seslenmek geliyor icimden
Güzelligini hatirliyorum bir yaz günü
Yine gemiler geciyor uzaklardan
Biz yosun kokulu rihtimlarda el ele
Sehirlerden Istanbul, aylardan temmuz

Ne zaman elime bir kalem alsam
Gecmisi seninle yeniden yasiyoruz
Ne zaman elime bir kitap alsam
Hep seni okuyorum inanirmisin
Istiyorum seni..
Anlatmali bütün romanlar
Sevilen kadin hep sen olmalisin.

Ne zaman elime bir kibrit alsam
Yine Istanbul'u yakmak geciyor aklimdan
Bu sensiz sokaklari, bu evleri
Bu plajlari bu denizleri
Sensiz kaldigim bu sehri tüm yakasim geliyor
Yine alev alev bir istanbul düsünüyorum
Ve caresiz yaktigim bütün sigaralarin
Dumanlarinda seni görüyorum.

Ne zaman elime bir firca alsam
Yüzünü çiziyorum kapilara, duvarlara
Bir bir hatirliyorum bütün hatlarini
Gözlerini dudaklarini saclarini
Baktigim her yere gölgen düsüyor
Dokundugum her seyde senin sicakligin
Sonra daglar, denizler giriyor aramiza
Gitgide büyüyor uzakligin

Ne zaman elime bir kadeh alsam
Delicesine sarhos olmak istiyorum
Ickiler seni hatirlatiyor yine
Kiriyorum birbiri ardinca kadehleri
Artik hic bir sey kar etmez biliyorum
Ne dost, ne icki, ne ask, ne kadin
Gözlerimde yillardir essiz olan
Degismeyen bir sen varsin

Ne zaman elime bir ayna alsam
Gözlerimden korkuyorum, bakislarimdan
Bu seni unutamayan benden korkuyorum
Ucurum cizgiler, kara gölgeler
Bir sonun belirtileri yüzümde yer yer
Karsimdaki yüz sefil bir aksam
Hep sana sesleniyorum duyuyor musun
Ne zaman elime bir kagit alsam.

Ümit Yasar Oguzcan

© Goncam.Net By KraL