|
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil,
yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp , geldin
oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en
değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aşka
ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni.
Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı
vardı, ne de ugurlama. O yüregin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar,
kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek
çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin
karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinle.
Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi.
Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim. Seni
severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti
bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren
senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüsün ne demek olduğunu,
nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle... Her şeye rağmen
sevdim seni. Güçlüydüm ve asamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir
kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda,
patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin
ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin. Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni.
Durusunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını,
kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim
suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini,
korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı
anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir
cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı. Seni severken
yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle
çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim
çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte ötesi
yok... |
