|
|
|
|
|
Bu, çok uzun yıllar önce bir ilkokul
öğretmeninin başından geçen bir öyküdür. Öğretmenin adı Bayan
Thompson'du, Bayan Thompson 5.Sınıf öğrencilerinin önünde ayakta
durduğu ilk gün onlara yalan söyledi. Çoğu öğretmenler gibi onlara
baktı ve hepsini aynı derecede sevdiğini söyledi. Bu olanaklı
değildi, çünkü orada ilk sırada adeta çökmüş gibi oturan küçük bir
öğrenci vardı. adı Teddy Staddard. Bir önceki yıl Bayan Thompson
Teddy'i gözlemlemiş, onun öteki çocuklarla oynamadığını,
giysilerinin kirli ve kendinin de hep banyo yapması gereken bir
halde olduğunu görmüştü. Teddy mutsuz da olabilirdi. Çalıştığı
okulda bayan Thompson, her öğrencinin geçmişteki kayıtlarını
incelemekle de görevlendirilmişti ve Bayan Thompson Teddy'nin
bilgilerini en sona bırakmıştı. Onun dosyasını incelediğinde çok
şaşırmıştı. Çünkü birinci sınıf öğretmeni " Teddy zeki bir çocuk ve
her an gülmeye hazır, ödevlerini düzenli olarak yapıyor ve iyi
huylu, arkadaşları onunla olmaktan mutlu " diye
yazmıştı. İkinci sınıf öğretmeni; " Mükemmel bir öğrenci,
arkadaşları tarafından sevilen, fakat evde annesinin amansız
hastalığı onu üzüyor ve sanırım evdeki yaşamı çok zor"
diyordu. Üçüncü sınıf öğretmeni`" Annesinin ölümü onun için çok zor
oldu" diyordu. Babası onunla yeterince ilgilenmiyor ve eğer
birşeyler |
|
yapılmazsa evdeki
olumsuz yaşam onu etkileyecek" diye yazmıştı. Dördüncü sınıf
öğretmenine gelince; " Teddy içine kapanık ve okula hiç ilgi
göstermiyor. Hiç arkadaşı yok bazen sınıfta uyuyor" demişti. Şimdi
bayan thompson sorunu çözmüştü ve kendisinden utanıyordu. Öğrenciler
ona güzel kağıtlara sarılmış güzel kurdelelerle paketlenmiş Noel
armağanları getirdiğinde kendini daha da kötü hissetti. Çünkü
Teddy'nin armağanı kaba kahverengi bir kese kağıdına beceriksizce
sarılmıştı. Bunu öteki öğrencilerin önünde açmak ona çok acı verdi.
Kimileri paketten çıkan, kimi taşları düşmüş ve sahte taşlardan
yapılmış bileziği ve üçte biri dolu parfüm şişesini görünce gülmeye
başladılar. Fakat öğretmen bileziğin ne denli zarif olduğunu
söyleyerek ve parfümden de birkaç damlayı bileğine damlatarak bu
gülmeleri baştırdı. O gün okuldan sonra Teddy öğretmeninin yanına
gelerek "Bayan Thompson, bugün hep annem gibi koktunuz " dedi.
Çocuklar gittikten sonra öğretmen yaklaşık bir saat ağladı. O günden
sonra da çocuklara okuma, yazma matematik öğretmekten öte onları
eğitmeye başladı. Teddy' de özel ilgi gösterdi. Onu çalıştırırken
zekasının yeniden canlandığını hissetti. Ona cesaret verdikçe çocuk
gelişiyordu. Yılın sonuna dek, Teddy sınıfın en çalışkan
öğrencilerinden biri olmuştu. Öğretmenin hepinizi aynı
derecede seviyorum yalanına karşın Teddy onun en çok sevdiği
öğrencisi olmuştu. Bir yıl sonra kapısının altında bir not
buldu. Teddy'dendi. tüm yaşantısındaki en iyi öğretmenin kendisi
olduğunu yazıyordu. Ondan yeni bir not alana dek altı yıl geçti. O
mektupte liseyi bitirdiğini ve sınıfta en iyi 3. öğrenci olduğunu ve
Bayan Thompson'un hala yasamındaki en iyi öğretmen olduğu yazıyordu.
Dört yıl sonra, bir mektup daha aldı Teddy'den. O arada zamanın onun
için çok zor olduğunu çünkü üniversitede okuduğunu ve ve çok iyi
dereceyle mezun olmak için çok çaba hercaması gerektiğini yazıyordu.
ve Bayan Thompson onun yaşamında tanıdığı en iyi öğretmendi. Daha
sonra dört yıl daha geçti ve bir mektup daha geldi ve çok iyi
dereceyle üniversiteden mezun olduğunu ama ilerlemek istediğini
yazıyordu. Ve Bayan Thompson hala onun en çok sevdiği öğretmendi. Bu
kez mektubun altındaki imza çok uzundu. "Theodere F.Stoddard" Tıp
Doktoru. Bu öykü burada bitmedi sonra ilkbaharda bir mektup daha
aldı Bayan Thompson. Teddy yaşamının kızıyla tanıştığını ve
evleneceğini yazmıştı. Babasının birkaç yıl önce öldüğünü ve Bayan
Thompson'un düğünde, damadın anne ve babası için ayrılan yere oturup
oturamayacağını soruyordu. Tabii ki oturabilirdi. Ve tahmin edin ne
oldu? Bayan Thompson törene giderken birkaç taşı düşmüş olan o
bileziği taktı ve tabii ki Noel'de Teddy'nin ona verdiği ve annesi
gibi koktuğunu söylediği parfümünü de sürmeyi ihmal etmedi.
Birbirlerine sevinçle kucaklarken, Teddy onun kulağına " Bana
inandığınız için çok teşekkürler, Bayan Thompson" dedi. " Kendimi
önemli hissetmemi sağladığınız ve beni böyle değiştirdiğiniz için.."
Bayan Thompson gözündeki yaşlarla ona karşılık verdi:" Ben sana
teşekkür ederim Teddy" dedi. "Sen yanılıyorsun ben seni değil sen
bana öğrettin seninle karşılaşana dek ben öğretmenliği
bilmiyordum".
Tüm Öğretmenler
Özeldir.. Tüm Öğretmenlerin Öğretmenler Günü Kutlu
Olsun... | |